isomanagement

مشاوره و صدور گواهینامه های ایزو
سازگاري الكترومغناطيسي و موضوعات طيف راديويي (ERM)- خدمات سيار زميني- تجهيزات راديويي با اتصال دهنده RF داخلي يا خارجي عمدتا براي گفتار قياسي- استاندارد ملی ۲-۱۵۴۵۲
سازگاري الكترومغناطيسي و موضوعات طيف راديويي (ERM)- خدمات سيار زميني- تجهيزات راديويي با اتصال دهنده RF داخلي يا خارجي عمدتا براي گفتار قياسي- استاندارد ملی ۲-۱۵۴۵۲

سازگاري الكترومغناطيسي و موضوعات طيف راديويي (ERM)- خدمات سيار زميني- تجهيزات راديويي با اتصال دهنده RF داخلي يا خارجي عمدتا براي گفتار قياسي- استاندارد ملی ۲-۱۵۴۵۲

استاندارد ملی 2-15452
سال تصویب:1397
رشته: کمیته ملی استاندارد فناوری ارتباطات
موضوع: سازگاري الكترومغناطيسي و موضوعات طيف راديويي (ERM)-خدمات سيار زميني- تجهيزات راديويي با اتصال دهنده RF داخلي يا خارجي عمدتا براي گفتار قياسي-قسمت 2: استانداردهاي EN هماهنگ­ شده براي پوشش الزامات اساسي ماده 3.2 از دستور العمل R&TTE

 

مقدمه

 این استاندارد قسمتی از مجموعه استانداردهایی است که در یک ساختار پودمانی مناسب برای پوشش کلیه تجهیزات پایانه مخابراتی و رادیویی تحت دستورالعمل 2R&TTE  طراحی شده است.

هر استاندارد پودمانی از ساختار است. ساختار پودمانی در شکل ۱ نشان داده شده است.

این استاندارد یک قسمت از مجموعه استانداردهای ملی ایران شماره 15452است.

 

هدف و دامنه کاربرد

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین الزامات فنی برای فرستنده و گیرنده های رادیویی است که در ایستگاه های خدمات رادیویی سیار خصوصی(PMR) استفاده می‌شوند. این استاندارد برای استفاده در خدمات سیار زمینی کاربرد دارد که در بسامدهای رادیویی(RF) بین 30MHZ و 1GHz با جداسازی های کانال 12/5KHz ،20KHz و 25KHz  کار می‌کنند. این جداسازی ها عمدتاً برای گفتار قیاسی (آنالوگ )مد نظر میباشد.

 این تجهیزات شامل یک فرستنده و مدوله ساز وابسته به آن و یا یک گیرنده و وامدوله  ساز وابسته به آن می باشد.انواع تجهیزات تحت پوشش این استاندارد به شرح زیر هستند:

 -ایستگاه پایه (تجهیزات با یک اتصال دهنده آنتن، برای استفاده در مکان ثابت در نظر گرفته می شود).

-ایستگاه سیار( تجهیزات و یک اتصال دهنده آنتن، که معمولا در وسایل نقلیه یا به عنوان تجهیزات قابل حمل و نقل استفاده می شود) و

– آن دسته از ایستگاه های قابل حمل دستی که :

الف – مجهز به یک اتصال دهنده آنتن هستند، یا

ب – فاقد اتصال دهنده آنتن خارجی هستند، اما مجهز به یک اتصال دهنده بسامد رادیویی(RF)50 داخلی موقتی یا دائمی هستند که امکان دسترسی به خروجی فرستنده و ورودی گیرنده را فراهم می کند.

تجهیزات قابل حمل دستی بدون اتصال دهنده بسامد رادیویی داخلی یا خارجی و بدون امکان برخورداری از یک اتصال دهنده50RF داخلی موقت تحت پوشش این استاندارد نمی باشد.


آزمون‌هاي غيرمخرب جوش‌ها- استاندارد ملی ۲-۱۳۸۸۳
آزمون‌هاي غيرمخرب جوش‌ها- استاندارد ملی ۲-۱۳۸۸۳

آزمون‌هاي غيرمخرب جوش‌ها- استاندارد ملی ۲-۱۳۸۸۳

استاندارد ملی 2-13883
سال تصویب:1397
رشته: کمیته ملی استاندارد فلزشناسی
موضوع: آزمون‌هاي غيرمخرب جوش‌ها – آزمون پرتونگاري- قسمت 2: تكنيك‌هاي پرتو ايكس و گاما با آشكارسازهاي ديجيتال

 

مقدمه

این استاندارد تکنیک های پایه پرتونگاری را با هدف ایجاد توانایی دستیابی اقتصادی به نتایج رضایت بخش و تکرارپذیر تعیین می‌کند. این تکنیک ها بر اساس شیوه قابل قبول معمول و نظریه بنیادی موضوع بازرسی اتصالات جوش ذوبی با آشکارسازی های پرتونگاری دیجیتال هستند.

 آشکارسازهای دیجیتال یک تصویر دیجیتال از مقادیر خاکستری ایجاد می کنند که فقط با کامپیوتر قابل مشاهده و ارزیابی است. این استاندارد، روش اجرایی پیشنهادی برای انتخاب آشکارساز و شیوه پرتونگاری را شرح می‌دهد.

روش اجرایی مشخص شده در این استاندار،حداقل الزامات برای شیوه های مجاز پرتودهی و جمع‌آوری پرتونگاشت­های دیجیتال با حساسیت معادل پرتونگاری با فیلم برای تشخیص نقایص، مطابق با استاندارد ISO17636-1 را فراهم می کند.

 این استاندارد یک قسمت از مجموعه استانداردهای ملی شماره 13883 است که به تشریح تکنیک های پرتو ایکس و گاما مورد استفاده در آزمون های پرتونگاری غیر مخرب جوش ها می‌پردازد.

 قسمت دیگر این استاندارد به شرح زیر است:

آزمونهای غیر مخرب جوش ها -آزمون پرتونگاری -قسمت ۱ : تکنیک های پرتو ایکس و گاما با فیلم.

 

1- هدف و دامنه کاربرد

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین تکنیک های بنیادین پرتونگاری دیجیتال به منظور دستیابی به صرفه به نتایج رضایت بخش و تکرار پذیر است. این تکنیک ها بر اساس شیوه های شناخته شده و تئوری های بنیادین و معمول پرتونگاری هستند.

 این استاندارد برای آزمون پرتونگاری دیجیتال اتصالات جوش ذوبی در مواد فلزی در اتصالات ورق ها و لوله ها کاربرد دارد. واژه «لوله» که در این استاندارد به کار میرود علاوه بر مفهوم قراردادی، دیگر اجسام استوانه ای مانند تیوب­ها، لوله های توربین ها، مخازن دیگ های بخار و مخازن تحت فشار را نیز دربرمی گیرد.

 این استاندارد، الزامات آزمون پرتونگاری دیجیتال با پرتو ایکس و گاما به وسیله پرتونگاری محاسباتی(CR) یا آرایه های آشکار ساز دیجیتال(DDA) برای اتصالات جوش داده شده صفحات و تیوب­های فلزی، به منظور تعیین نقایص را مشخص میکند.

آشکارسازهای دیجیتال تصویر دیجیتالی از مقادیرخاکستری ایجاد می کنند که با کامپیوترقابل مشاهده و ارزیابی است. این استاندارد روش اجرایی پیشنهادی برای انتخاب آشکارساز وشیوه‌ پرتونگاری را مشخص میکند. انتخاب کامپیوتر، نرم افزار، نمایشگر، چاپگر و شرایط مشاهده مهم است اما موضوع اصلی این استاندارد نمی باشد. روش اجرایی مشخص شده در این استاندارد، حداقل الزامات برای شیوه ­های مجاز پرتودهی و جمع آوری پرتونگاشت­های دیجیتال با حساسیت معادل پرتونگاری با فیلم برای تشخیص نقایص،مطابق با استاندارد ISO17636-1 را فراهم می کند.

این استاندارد در مورد سطوح پذیریش هیچ یک از نشانه هایی که روی پرتو نگاشت ها یافت میشوند ، کاربرد ندارد.

درصورتی که طرفین قرارداد، معیارهای آزمون سهل گیرانه­ تری به کار برند، ممکن است کیفیت به دست آمده، به طور قابل ملاحظه‌ای پایین‌تر از هنگامی باشد که این استاندارد دقیقاً اعمال می‌شود.

اپتيك و فوتونيك- استاندارد ملی ۹-۱۱۰۳۷
اپتيك و فوتونيك- استاندارد ملی ۹-۱۱۰۳۷

اپتيك و فوتونيك- استاندارد ملی ۹-۱۱۰۳۷

استاندارد ملی 9-11037
سال تصویب:1397
رشته: کمیته ملی استاندارد مهندسی پزشکی
موضوع: اپتيك و فوتونيك- آماده سازي نقشه‌های قطعات و سامانه هاي اپتيكي قسمت9: عمليات سطح و لایه نشانی

 

هدف و دامنه کاربرد

هدف از تدوین این استاندارد ، ارائه الزامات طراحی و عملکردی قطعات و سامانه های اپتیکی در نقشه های فنی مورد استفاده برای ساخت و بازرسی می باشداین استاندارد قوی را برای نمایش عملیات و لایه نشانی های به کار رفته برایسطوح اپتیکی برای اهداف کارکردی و یا محافظتی را مشخص می‌کند

 

ایزو ۱۰۰۰۶ (استاندارد ایزو مدیریت پروژه)
ایزو ۱۰۰۰۶ (استاندارد ایزو مدیریت پروژه)

ایزو ۱۰۰۰۶ (استاندارد ایزو مدیریت پروژه)

 استاندارد ISO 10006 چیست؟

سازمان های پروژه محور تحت تاثیر ریسک های فراوانی از جمله ریسک های اقتصادی، قانونی، اجتماعی و غیره هستند تعهد آنها به اتمام یک پروژه در زمان معین با شرح خدمات مشخص و قیمت مصوب باعث شده که به یک سیستم مدیریت قوی احتیاج داشته باشند.
اهمیت راهبردی اجرای پروژه‌ها و حجم بالای سرمایه‌گذاری لازم به تناسب وسعت و اهمیت آنها، سبب شده است تا پروژه‌ها از اهمیت ویژه‌ای نزد سازمانها و شرکت ها برخوردار باشند. ازاین‌ رو مدیریت پروژه‌ها، ظرافتهای خاصی در بهینه‌سازی و موازنه عواملی همچون محدوده، زمان، هزینه و سایر منابع لازم به گونه ای که کیفیت فعالیتها به نحو مناسب برآورده شوند را دارا می باشند. توسعه کیفیت در پروژه‌ها با اثرات مستقیم و غیرمستقیم خود، موجب رشد و بالندگی سازمانها و نیز بهره مندی و رضایت مشتری و سایر طرفهای ذینفع پروژه می شود.
مدیریت پروژه، به صورت یک رهیافت نظام مند برای میل به اهداف پروژه در سراسر درازای حیات پروژه تعریف می شود.

طراحی و پیاده‌سازی سامانه مدیریت پروژه بر اساس یک استاندارد و داشتن گواهینامه یک سیستم مدیریت پروژه مانند ISO 10006 به کارفرما این اطمینان را می دهد که پیمانکار و یا مشاور وی دارای یک سامانه منسجم مدیریتی برای رســیدن به اهداف پروژه می‌باشــد و در شرکت و یا موسسه ای که استاندارد های مدیریت پروژه مانند (Project Management Body Of Knowledge) یا به اختصار PMBOK ، ISO 21500 و یا ISO 10006 در آن پیاده‌سازی‌ شده و گواهینامه آنها اخذ شده، ضمن سازماندهی بهتر امور و فرآیندها، باعث افزایش کارآیی و اثربخشی فعالیت‌ها نیز می‌گردد.

سامانه مدیریت پروژه بنا به تعریف ارائه شده دراستاندارد ISO 10006 عبارت است از : طرحریزی ، سازماندهی ، پایش، کنترل و گزارش دهی رویه تمامی جوانب یک پروژه و ایجاد انگیزه برای تمامی افراد درگیر درآن در جهت دستیابی به اهداف پروژه، برای مدیریت پروژه روش ها و طرح های بسیاری وجود دارد که بسته به نوع پروژه و شرایط ویژه آن اتخاذ می گردد، نحوه مدیریت پروژه تاثیر مستقیمی بر رسیدن به اهداف آن دارد .
از دیدگاه استاندارد ISO 10006 به‌طور مشخص دو جنبه برای به کارگیری مدیریت کیفیت در پروژه‌ها وجود دارد. یک جنبه مربوط به فرایندهای مدیریت پروژه و دیگری مربوطه به فرایندهای مرتبط با محصول پروژه می‌باشد.

 

تاریخچه ISO 10006:

اولین بار در سال ۱۹۹۷ منتشر شده و نسخه بعدی در سال ۲۰۰۳ منتشر و عرضه شده است. این استاندارد توسط بسیاری از شرکتها مورد توجه قرار گرفته است و شرکتها و سازمانها با اخذ گواهینامه ISO 10006 میتوانند از امتیازات ویژه ای در هنگام شرکت در مناقصات و ارزیابیهای فنی برخوردار شوند.

پیاده سازی استاندارد ISO 10006 در کنار استانداردهای پایه نظیر ایزو ۹۰۰۱ و سیستم مدیریت یکپارچه IMS ، یا در کنار استانداردهای سری مشتری مداری نظیر ایزو ۱۰۰۰۲ و ایزو ۱۰۰۰۴ به رشد و تعالی سازمان به صورت چشمگیری کمک خواهد کرد.

 

دامنه کاربرد استاندارد ISO 10006:

استاندارد ISO 10006 راهنمایی جامع در خصوص کاربرد مدیریت کیفیت در پروژه ها ارائه می کند؛ این استاندارد برای پروژه هایی با پیچیدگی مختلف، کوچک یا بزرگ، کوتاه مدت یا بلندمدت، در محیط های مختلف و صرفنظر از نوع محصول یا فرآیندی که دخیل بوده است، کاربرد دارد.

 ISO 10006 راهنمای مدیریت پروژه نیست، بلکه راهنمایی برای کیفیت در فرآیندهای مدیریت پروژه ارائه نموده است.

 

مزایای به‌کارگیری استاندارد مدیریت کیفیت بر اساس ایزو 10006 و اخذ گواهینامه مدیریت پروژه:

1- درک نیازهای تصریحی و تلویحی کارفرما و برآوردن آنها
2-  مدیریت و استفاده بهینه از منابع و مدیریت بهتر هزینه پروژه
3- کنترل ریسک‌های پروژه
4- سازمان دهی موفق و بهبود ارتباطات درون و برون سازمانی
5- مدیریت زمان و کاهش تاخیرات پروژه
6- داشتن نگرش سیستماتیک به مدیریت پروژه و استاندارد سازی امور
7- کنترل و مدیریت سوابق، مدارک و اطلاعات
8- یکپارچگی در پروژه و فرآیند های آن
9- پیشگیری از اعمال سلیقه شخصی در مدیریت و یکنواختی روش
10- مدیریت بهتر تدارکات و خریدها و امور مرتبط با تامین کنندگان پروژه
11- ایجاد نگرش مثبت به سیستم و نحوه مدیریت شرکت
12- رسیدن به کیفیت تعیین‌ شده در پروژه.
13- ایجاد زبان مشترک میان کارکنان در کلیه پروژ‌ه‌ها
14-  ایجاد بستری برای بهبود مداوم فعالیتها

ایزو ۵۰۰۰۱ (استاندارد ایزو مدیریت انرژی)
ایزو ۵۰۰۰۱ (استاندارد ایزو مدیریت انرژی)

ایزو ۵۰۰۰۱ (استاندارد ایزو مدیریت انرژی)

استاندارد ISO 50001 چیست؟

مدیریت انرژی ایزو 50001 توسط سازمان بین المللی ایزو تدوین شده است. استاندارد ایزو 50001 در برگیرنده الزامات اجرا، نگهداری و بهبود سیستم مدیریت انرژی می باشد. که هدف آن توانمند سازی سازمان جهت دستیابی به راهکار، بهبود بهره وری انرژی، استفاده و مصرف درست انرژی می باشد.

راهکارهای لازم شامل اندازه گیری، تهیه مستندات و گزارشات، تهیه دستورالعمل هایی برای تجهیزات، سیستم ها، فرایندها و پرسنل به صورت اثر گذار بر مصرف انرژی در سازمان است. گواهینامه سیستم مدیریت انرژی برای کلیه سازمان ها اعم از ادارات و واحدهای تولید مستقل از ابعاد سازمان کاربردی است.

هدف از این استاندارد توانمند سازی سازمان ها به مدیریت انرژی،سیستم ها و فرایندهای لازم برای بهبود عملکرد انرژی شامل کارایی، بهره برداری و مصرف انرژی می باشد.

پیاده سازی این استاندارد بین المللی جهت کاهش تصاعد گازهای گلخانه ای و دیگر پیامدهای زیست محیطی و کاهش هزینه انرژی از طریق مدیریت سیستماتیک انرژی در نظر گرفته شده است. این استاندارد بین المللی برای تمام انواع سازمان ها در اندازه های مختلف صرفنظر از شرایط جغرافیایی، فرهنگی یا اجتماعی قابل کاربرد است.

پیاده سازی موفق به تعهد کلیه سطوح و بخشهای سازمان و خصوصا مدیریت ارشد بستگی دارد. این استاندارد الزامات یک سیستم مدیریت انرژی (EnMS) را تشریح می کند که بر مبنای آنها سازمان قادر به پیاده سازی خط مشی انرژی، اهداف کلان و خرد و برنامه های اجرایی می باشد که الزامات قانونی و اطلاعات مربوط به بهره برداری انرژی بارز را زیر نظر می گیرد. سیستم مدیریت انرژی سازمان را قادر می سازد به تعهدات خط مشی خود دست یابد برای بهبود عملکرد انرژی اقدامات لازم را به کار ببندد و انطباق سیستم را با الزامات این استاندارد بین المللی نشان دهد.
سیستم مدیریت انرژی ایزو 50001 توسط کمیته پروژه ISO /PC 242 مدیریت انرژی، تهیه شده و در سال 2011 از سوی سازمان بین المللی استاندارد سازی ISO انتشار یافته است.

 

تاریخچه استاندارد ISO 50001:

  پیش نویس استاندارد ISO 50001:2011 در تاریخ 15 ژوئن 2011 انتشار یافت. این استاندارد كه یك استاندارد بین المللی برای مدیریت انرژی است در حقیقت برآمده از استانداردهای منطقه ای است.

   سیر تكاملی استاندارد مدیریت انرژی در سال های2000  و  2001از كشور آمریكا و دانمارك شروع شده و در سال های 2003 تا 2009توسط كشورهای سوئد، ایرلند، اسپانیا، كره جنوبی، آفریقای جنوبی و چین دنبال شده است.

   سرانجام در سال 2009 استاندارد مدیریت انرژی اروپای متحد به نام EN 16001:2009 ‌ تدوین و در كشورهای اروپایی به رسمیت شناخته شده و به اجرا در آمد. این استاندارد زیر بنای استاندارد بین المللی ISO 50001:2011 بوده و منجر به تدوین و انتشار آن در سال 2011 توسط سازمان بین المللی استاندارد(ISO )گردید.

   استانداردEN16001:2009 كه به تشریح عناصر مورد نیاز برای ایجاد یك سیستم مدیریت انرژی برپایه چرخه PDCA،بنا نهاده شده و به راحتی با سایر استاندارد های مدیریتی به خصوص  ISO 14001سازگار است.

  استانداردISO 50001:2011 كه تكامل یافته نسخه اروپاییEN 16001  است به تشریح الزامات برای استقرار یك نظام مدیریت انرژی می پردازد كه هدف آن پیروی از رویكردی سیستماتیك برای رسیدن به بهبود مستمر عملكرد انرژی (شامل بازدهی، استفاده و مصرف حامل های انرژی) است.

   این استاندارد، الزامات قابل كاربرد برای استفاده و مصرف حامل های انرژی یك سازمان را تشریح می نماید. این موارد شامل اندازه گیری انرژی، مستند سازی و گزارش دهی، فعالیت های طراحی و تامین تجهیزات، سیستم ها فرایند ها و پرسنل تأثیر گذار بر عملكرد انرژی سازمان هستند. این استاندارد با استاندارد ISO 14001 و ISO 9001  همخوانی بسیار داشته و نیازمندی های EN 16001 را نیز پوشش می دهد. بنا براین سازمان با استقرار آن می تواند ادعای انطباق با EN 16001 را نیز داشته باشد.

 

دامنه کاربرد استاندارد ISO 50001:

1- کاهش هزینه های مالی در مصرف انرژی
2- افزایش کارآیی مصرف انرژی در فرایندهای سازمان
3- ایجاد فرهنگ اصلاح الگوی مصرف برای می باشدفاده صحیح از انرژی
4- ایجاد راهکارهای جدید برای می باشدفاده بهینه از انرژی
5- کنترل و استاندارد سازی در انرژی از دیدگاه مصرف و تولید
6- سازگاری با استاندارد ISO 14001

7- ایجاد چارچوبی برای گنجاندن بازدهی انرژی در رویه های مدیریتی

8- ایجاد نظامی جهت اندازه گیری، مستندسازی و گزارش دهی بهبود میزان مصرف حامل های انرژی

9- شفافیت و انتقال اطلاعات در زمینه مدیریت منابع انرژی

10- ارزیابی و اولویت بندی اجرای فناوری های کارآمد در زمینه انرژی

استاندارد ISO 50001 در راستای ISO 14001 می باشد.

HSE- MS (سیستم مدیریت ایمنی)
HSE- MS (سیستم مدیریت ایمنی)

HSE- MS (سیستم مدیریت ایمنی)

استاندارد HSE چیست؟

 Hse  ازسه كلمه بهداشت (health)، ایمنی (safety) و محیط زیست (environment) می باشد. دنیای امروز دنیای رقابت است. نرخ سریع تحولات تكنولوژیك و تغییر در الگوهای مصرف و نیازهای بازار و بالا رفتن انتظارات جامعه و مسئولیتهای اجتماعی سازمانها در عرصه رقابت را روز به روز تنگ تر می نماید. شرط بقاء درچنین محیطی برخورداری از مزیتهای رقابتی درسازمان است. تحقق اهداف سازمان درحوزه رقابط پذیری، پرداختن به موضوعات ایمنی (Safety)، بهداشت (Health) و محیط زیست (Environment) را به یكی ازاولویت های سازمان ها در تجارت امروز تبدیل نموده است. فاكتورهای رقابط پذیری سازمان:

1- توجه به نیروی انسانی به عنوان اصلی ترین سرمایه سازمان

2- بهبود فرایندهای كاری درراستای تولید و عملیات بهره ور

3- توجه به موضوعات زیست محیطی برای تحقق توسعه پایدار

از طرف دیگر مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه ای یک ابزار مدیریتی برای کنترل و بهبود عملکرد بهداشت، محیط زیست در همه برنامه های توسعه و پروژه های صنعتی یا تشکیلات سازمانی است و باعث به صفر رساندن حوادث و آسیب های ناشی از کار از طریق کنترل یا حذف شرایط نا ایمن و ارتقا سطح سلامت افراد از طریق اعمال راهکارهای کنترل مدیریتی، مهندسی و اجرایی در کلیه سطوح سازمان و همچنین صیانت از محیط زیست به عنوان سرمایه بشریت می گردد.

 

تاریخچه استاندارد HSE-MS:

بهداشت و ایمنی از سال 1885 با هم مطرح شده اند و هر جا که ایمنی مطرح شده است سخن از بهداشت و محیط نیز به میان آمده است. مباحث ایمنی بعد از انقلاب صنعتی به دلایل افزایش آمار مرگ کارگران مطرح گردید. مسائل محیط زیست نیز بعد از انقلاب صنعتی به وجود آمد و به شکل حادی مطرح گردید. همچنین به دلیل شرایط و سنگینی کار درمعادن زغال سنگ و افزایش بیماری های ناشی از کار در میان کارگران بحث بهداشت نیز مطرح گردید و در گام بعدی ارتباط بین بیماری و وقوع حادثه کشف گردید. یعنی پی بردند که وقتی کارگری بیمار شود حادثه می آفریند یا اینکه دچار حادثه می شود. با افزایش بیماری ها، حوادث نیز افزایش می یابد و اینها به گونه ای به یکدیگر متصل هستند. به جهت اهمیت این موضوع می بینیم که در قانون کار آمریکا که در سال 1970 تصویب شده است بخشی تحت عنوان (رایت تونو) گنجانده شده است که بر حق کارکنان و کارگران نسبت به شناخت خطرات و مشکلات محیط کارشان تصریح دارد. این مساله یکی از حقوق کارکنان است و باید توسط کارفرمایان به آگاهی آنان برسد تا بدانند در چه محیطی کار کنند.

 

تاريخچه MS-HSE در ايران:

 در تاريخ  29/11/1380 پيرو تاكيد وزير نفت مبني بر استقرار سيستم مديريت HSE در اين وزارتخانه، شوراي مركزي نظارت بر ايمني و آتش نشاني، نسبت به انتخاب و ترجمه خطوط راهنماي HSE-MS تدوين شده توسط OGP همت گمارد. شركت ملي پالايش و پخش فرآورده هاي نفتي ايران در ادامه سياست هاي كلان خود در راستاي رسيدن به استانداردهاي جهاني صنايع نفتي و تغيير نگرش ديدگاههاي سنتي نسبت به مسائل ايمني در مجموعه خود ازتاريخ 29/12/1380 اقدام به تشكيل مديريت بهداشت، ايمني و محيط زيست نموده است. اين تشكيلات كه جايگزين ادارات ايمني و آتش نشاني شده است، هر چند كه بسيار جوان و نوپا مي‌باشد، ليكن در دوره فعاليت كوتاه خود كارنامه اي پر بار و تاثيري قابل توجه در مجموعه هاي عملياتي برجا گذاشته است.

 

شركت ملي نفت ايران نيز با الهام از مدل HSE طراحي شده در شركت Shell نسبت به تدوين اين استاندارد در مجموعه خود اقدام نموده است. بدين ترتيب هر يك از شركتهاي زير مجموعه وزارت نفت (اعم از شركتهاي اصلي نفت، گاز و پتروشيمي و پيمانكاران فرعي) با استفاده از خطوط راهنماي تدوين شده در سطح بين المللي نسبت به اجراي مدل HSE اقدام نموده است.

 

دامنه کاربرد استاندارد HSE-MS:

در حال حاضر کلیه پیمانکاران به ویژه پیمانکاران حوزه نفت و گاز ملزم به دریافت این گواهینامه جهت شرکت در مناقصات هستند و در هر مناقصه ارائه گواهینامه HSE-MS ، نظام نامه و HSE Plan الزامی است.

سایر پیمانکاران در حوزه های ساخت و ساز و … نیز ملزم به دریافت ایمنی صلاحیت شغلی پیمانکاران تحت نظارت وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی شده اند که این موضوع نیز بخشی از این استاندارد محسوب می گردد.

 

استاندارد HSE-MS متشکل از چیست:

این استاندارد که مخفف سه کلمه سلامت، ایمنی و محیط زیست می باشد تضمین کننده ایمنی و محیط زیست به صورت همزمان می باشد به عبارت دیگر شرکت هایی که دو استاندارد ایزو ۱۴۰۰۱ و استاندارد OHSAS18001 را اجرایی نمایند موفق به دریافت گواهینامه آن خواهند شد.

این استاندارد نظام واحدی است که صنایع برای یکپارچه کردن و رسیدن به دید منطقی و فراگیر در زمینه ایمنی، بهداشت و محیط زیستبرای مدیریت این بخش پیشنهاد نمودند. که به دلیل پیوستگی و در هم تنیدگی این مقوله‌ها نظامی واحد به نام استاندارد HSE-MSتشکیل شد. در برخی صنایع  “کنترل کیفیت” نیز به این مجموعه اضافه گردید به عبارتی ساده تر این استاندارد روندی مدیریتی برای پوشش دادن نقاط ضعف ایمنی و بهداشتی یک مجموعه صنعتی خواهد بود.

سیستم مدیریت یکپارچه
سیستم مدیریت یکپارچه

 استاندارد IMS (سیستم مدیریت یکپارچه) چیست؟

با  توسعه روز افزون و تمایل سازمانها به اجرای سیستم های مدیریتی همسو با  اهداف سازمانی و بنا به در خواست مشتریان و ذینفعان سازمان، استقرار و  اجرای چندین سیستم مدیریتی مورد توجه قرار گرفت. از این رو اجرای الگویی  جهت استقرار همزمان چندین الگو در کنار هم و ممیزی همه ی آنها به صورت  همزمان از دیگر مواردی بود که مورد توجه بسیاری از سازمانها و شرکت ها قرار  گرفت. سیستم مدیریت یکپارچه نیز با در کنار هم قرار دادن سه استاندارد سیستم مدیریتی در کنار هم که شامل سیستم مدیریت کیفیت ISO 9001 ، سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه ای OHSAS 18001 ، و سیستم مدیریت محیط زیست ISO 14001 به بررسی و یکپارچه کردن این سیستم ها در کنار یکدیگر پرداخته است.

از  طرف دیگر گاهاً دیده می شود Integrated Management System) IMS) را صرفا  تلفیق سه استاندارد 9001، 14001 و 18001 می دانند اما اگر بخواهیم نگاه  دقیق تری به این استاندارد و عبارت IMS داشته باشیم، فراتر از این سه استاندارد است.

زمانی  که سازمانی اقدام به پیاده سازی چندین استاندارد ایزو می کند، پیشروی  نامناسب و برخی از همپوشانی های استانداردها با یکدیگر باعث ایجاد دردسر در  سازمان می شود. این دردسرها از زیاد شدن حجم کارها و انجام ممیزی های  مختلف گرفته تا ایجاد هزینه های مختلف و هدر رفتن زمان کارکنان و مدیریت  سازمان، می تواند بهره وری این استانداردها را کاهش دهد.

 

تفاوت گواهینامه IMS با HSE-MS:

گواهینامه های سیستم مدیریت یکپارچه (IMS) و HSE هر دو از نوع گواهینامه های ترکیبی هستند به این معنی که سیستم مدیریت یکپارچه شامل سه استاندارد ایزو ۹۰۰۱ ، ایزو ۱۴۰۰۱ و OHSAS 18001 بوده و استاندارد HSE-MS شامل ۲ گواهینامه ی ایزو ۱۴۰۰۱ و OHSAS 18001 می باشد. تفاوت HSE و سیستم یکپارچه مدیریت در دریافت گواهینامه ایزو ۹۰۰۱ می باشد.

به  عبارت دیگر شرکت هایی که گواهینامه سیستم مدیریت یکپارچه را دریافت می  کنند، ذاتا الزامات HSE را نیز پوشش داده اند، لذا برای سازمان ها و شرکت  هایی که مایل به دریافت گواهینامه های مدیریتی هستند بهترین انتخاب هم از  لحاظ هزینه و هم از لحاظ کاراریی سیستم مدیریت یکپارچه می باشد.

 
دامنه کاربرد استاندارد IMS (سیستم مدیریت یکپارچه) :

در هنگام تعیین دامنه کاربرد، سازمان باید موارد زیر را در نظر بگیرد:

الف) مسائل داخلی وخارجی ارجاع شده.

ب) الزامات طرف های ذینفع مربوطه ارجاع شده.

ج) محصولات و خدمات سازمان

سازمان  بايد تمام الزامات اين استاندارد بين المللي را اگر در دامنه كاربرد تعيين  شده سيستم مديريت كيفيت ، قابل كاربرد هستند، بكار گيرد.

دامنه  كاربرد سيستم مديريت كيفيت سازمان بايد در دسترس بوده و به صورت يك  اطلاعات مدون نگهداري شود. دامنه ي كاربرد بايد انواع محصولات و خدمات تحت  پوشش را جزء به جزء شرح دهد، و دلايل توجيهي را براي هر يك از الزامات اين  استاندارد بين المللي كه سازمان براي دامنه كاربرد سيستم مديريت كيفيت خود،  غيركاربردي تعريف كرده است، فراهم نمايد.